Dazensoorten

Soorten Dazen

Er zijn wereldwijd zo'n 3300 soorten dazen welke allemaal vallen onder de zelfde familie Daas (Tabanidae)
Dazen zijn 2 vleugelige insecten waarvan de vrouwtjes zich voeden met eiwitrijk bloed voor de voortplanting (ontwikkeling van eieren.) De daas staat bekend om zijn vervelend steek en jagerig gedrag op mens en dier. Er zijn in de benelux maar lieft 40 soorten.

 

De bekendste dazen soorten zijn:

 

Gewone Regendaas              Goudoogdaas                        Paardendaas                         Runderdaas

 regendaasgoudoogdaaspaardendaasrunderdaas

Het uiterlijk van de daas in het kort

Dazen hebben grote ogen, vaak met een mooi kleurenpatroon. Over het algemeen zijn het forse, stevig gebouwde vliegen. Ze zijn herkenbaar aan de antennes met drie segmenten waarvan het meest ver gelegen deel vaak een ringvormig patroon heeft zonder duidelijk haar. De kop is van achteren recht afgeknot en steekt aan de zijkant wat naast het lijf. De monddelen bestaan uit een krachtige 'steek'snuit. De 'steek'borstels van die snuit zijn relatief dik wat de beet (dazen steken niet ze bijten!) zo pijnlijk maakt. Alleen vrouwtjes dazen bijten. Ze hebben het bloed nodig voor de voortplanting. Voor de rest leven dazen van nectar en stuifmeel. Dazen ontwikkelen zich langzaam (ongeveer 1 generatie per jaar) maar de volwassen vliegen komen vaak tegelijk uit zodat plagen kunnen optreden. Deze duren meestal 3 tot 4 weken. Lees meer > Dazen algemeen <

 

Enkele bekende soorten dazen zijn:

 

De Regendaas, (Haematopota), Lengte 8-12 mm, mei-oktober.

De regendaas is één van de algemeenste soorten dazen en kan bijzonder hinderlijk zijn vooral bij warm, broeierig weer. De regendaas komt voor in het grootste deel van Europa, het nabije Oosten en het oostelijke Palearctisch gebied. De Regendaas heeft zijn naam te danken aan het feit dat hij kort voor en tijdens de regen het meest actief is.

Ze nadert geruisloos en bijt de mens het liefst op benen en armen en zal niet snel wegvliegen zoals steekmuggen.

De regendaas is slank en grijs van kleur met een vlekkenpatroon op de vleugels en het achterlijf.

 

Goudoogdaas, (chrysops relictus), Spanwijdte 9-11 mm, mei-september

De goudoogdaas leeft meestal in de buurt van zeer vochtige plaatsen zoals heideachtige gebieden. De larven leven in zeer vochtige omstandigheden in rottend planten materiaal.

De beet is bijzonder pijnlijk en kan zwellingen geven. Het is geen steek met een angel, maar een beet. De daas bijt niet uit verdediging, maar om haar eitjes te voorzien van proteïnen. Net als bij de mug zijn het dus de vrouwtjes die bijten. De mannetjes leven van nectar.

De goudoogdaas steekt mensen minder vaak dan de gewone daas.

De vrouwtjes zijn te herkennen aan de gescheiden ogen. De mannetjes hebben de ogen dicht tegen elkaar aan.

De goudoogdaas is te herkennen aan de blauwgroene ogen die een mooie glans hebben en enkele kleine afstekende Rood paarse vlekjes. Het achterlijf lijkt een beetje op dat van een bij: geel met zwarte banden, en ook aan beide zijden van het zeer donkere borststuk komt de gele kleur terug. Aan de vleugels is goed te zien dat het geen bij is. De vleugels kunnen niet op de rug over elkaar gevouwen worden.

 

Paardendaas, (Tabanus sudeticus), Lengte 20-25 mm, juni-augustus.

De paardendaas is één van de grootste soorten inheemse dazen. Deze komt zelden voor in de nabijheid van weiden maar meer op hogere gronden.

Deze daas produceert een opvallende luide en enigszins alarmerend klinkende bromtoon. De paardendaas bijt bij voorkeur runderen en paarden en heeft weinig interesse in de mens. Het vrouwtje legt in vochtige gebieden haar witte eitjes in platte pakketten op een plantenstengel.

Ze leeft in de grond deels van plantendelen en deels van andere kleine dieren die ze aan haar kaken spiest en die door het gif worden gedood en daarna leeggezogen.

De ogen van de paardendaas zijn eenkleurig bruin. Het achterlijf bestaat uit segmenten met aan de zijkanten lichtbruin waarbij het in het midden lijkt op een witachtige naar voren gerichte driehoek.

 

Runderdaas, (Tabanus bovinus), Lengte 19-24 mm, mei-augustus.

De runderdaas zet haar eitjes af in hoopjes van enkele honderden tot wel duizenden eitjes. Ze zoekt hiervoor naar planten die op een vochtige bodem staan. Weilanden, wegbermen en slootbodems.

Zeer opvallend zijn de groene ogen. Het lichaam van de runderdaas is bruin gekleurd en de vleugels zijn vlekkerig gekleurd.
Bij de mannetjes raken de ogen elkaar in het midden. Bij de vrouwtjes runderdazen zijn de ogen iets van elkaar gescheiden.

 

Bent u op zoek naar meer informatie over de daas, hoe dazen te vangen, hoe een dazenval werkt of hoe u een zelf een dazenval kunt maken?

Bekijk dan een onze informatie pagina

>>  Dazen en dazenvallen info pagina  <<

paardenvlieg (daas)